+31 (0) 621294377
journalist, Amsterdam

Een nuttige dag

2016 ⋅ home

Een nuttige dag. Soms moet ik er mijn best voor doen. Omdat ik al twee weken in New York was, en vond dat mijn dagen nuttiger konden, downloadde ik de meet up app. Ontmoet elkaar! Speciaal voor mensen die geïnspireerd willen raken en contacten binnen hun vak- en interessegebied willen opdoen.

Meet up gaf de instructie om mijn interesses aan te vinken: art, culture, journalism, bladiebla.

Binnen een tel rolden de eerste meet ups over het scherm: een debat bij Columbia University over vrouwen in de gevangenis. Interessant. Ik meldde me aan maar ik ging niet. De volgende suggestie die mij top leek was een rondleiding door het National Museum of Natural History; het wereldberoemde natuurmuseum met dinosaurussen, Indianen en zo’n beetje de hele geschiedenis van het leven op aarde. Er zat een I-Max film in het pakket en een documentaire over het ontstaan van National Parks. Ik meldde me aan en ik ging.

Het verzamelpunt was niet het museum maar de ‘Gin Mill Bar’. Hier konden we met de groep wat drinken en dat werd de ‘pre mingle’ genoemdPre mingle; ik vond het een raar woord voor een dagtrip met Darwin-fans.

Ik genoot van de zonnige wandeling naar de Gin Mill Bar, die op Amsterdam Avenue was. Opeens snapte ik de woordgrap ‘Gin Mill’: de gin molen.’ Maar er was niet veel Nederlands aan de Gin Mill Bar. Budweiser, sportschermen en sliders (kleine hamburgertjes). Soms trek ik het wel; Amerikaanse cafés en barvrouwen met schelle stemmen, maar ik vond het nu te vroeg. De organisator stelde zich voor. Zijn kale voorhoofd kwam tot mijn elleboog en met een grote armzwaai streepte hij mijn naam van zijn klembord. ‘De andere dames zitten aan de bar, enne.. de drank is goedkoop dus have some fun!’

Aan de bar zag ik tien vrouwenruggen die een gesloten barricade vormden naar het groepje mannen dat er ook was. Het waren er drie. De een tuurde in de lucht en had een fototoestel van zo’n formaat om zijn nek, dat hij leek te denken dat we op safari gingen in plaats van naar het museum. De ander stond met gespreide benen in een hoek en had smeersel op zijn lippen. De derde man, had een rode muts op en liep rondjes.

Ik ging ook maar aan de bar zitten en mijn buurvrouw zei: “Hi I’m Sue, nice to meet you.” Sue leek gelukkig ook wat misplaatst in de Gin Mill Bar. Ze was een radiologe van in de veertig  en vroeg geinteresseerd of dit mijn eerste meet up was. Zelf deed ze het af en toe; omdat al haar vrienden allemaal getrouwd waren, hadden die geen tijd om in de weekenden leuke dingen te doen. Bij mij begon er ondertussen iets te dagen..

De man met de muts kwam langzaam dichterbij.

‘Euh.. Sue.’ ‘Hmm’ ze kauwde op haar tosti maar keek me vriendenlijk aan.

‘Is dit heel toevallig een meet up voor vrijgezellen?’ Sue slikte haar hap door, wachtte een tel en zei: ‘Actually, yes.’

Ik voelde een adem in mijn nek. Het was de man met de muts. “Hi. May I interrupt?”

Hij was in de zestig, zijn mond hing half open en begon te praten. Het enige wat ik me herinner is dat ik hem na een paar minuten de hand schudde, en dat hij toen weg liep. Sue vervolge: “We’re not very lucky today, and it will be a challenge because you’re attractive.” Het was geen compliment, het klonk meer als een een diagnose.

Ondertussen moest ik  beslissen: blijven of rennen?

Ik bleef.

Onder begeleiding van de organisator waggelden we van de Gin Mill Bar bar naar het museum, waar Steve er voor zorgde steeds dicht bij me te blijven.  Bij de bizonafdeling werden we opgewacht door onze gids. Maar ook Steve wist veel over de bizon en vertrouwde me toe dat hij graag bizonvlees at. Mocht eigenlijk niet, want: zeldzame diersoort.

Ach ja, wat kan ik er nog meer over zeggen. Ik bleef in de buurt van Sue en sloot gelegenheidsvriendschappen met twee andere vrouwen. Een IT-medewerker uit Israel en een vrouw van het stadsloket. Vrouwen die ondanks hun teleurstelling over het mannenaanbod dan maar kozen voor een gezellige middag met elkaar. “I love your jacket.”  Love your sweater! Dat soort dingen. Toen de dag ten einde liep, na de dinosaurussen, keerde Steve zich plots naar me om: “Do you want to stay in touch?” “Niet nu, Steve, maar misschien zien we elkaar een volgende keer.” Hij draaide zich naar Sue: “Jij? Wil jij contact houden?” “Nee, liever niet. Sorry.”

Iedereen ging naar huis, en van mijn gelegenheidsvriendinnen hoorde ik ook nooit meer wat.

IMG_7424

IMG_7424