+31 (0) 621294377
journalist, Amsterdam

Hoe een typefout tot een huwelijk leidt

2012 ⋅

Een kort interview over een Amerikaans-Chinese toevalstreffer via MSN. 

Vorige week ontmoette ik Mindy (Chinese naam: Ying) en Patrick. Ze zijn 21 en op vakantie in Las Vegas om hun eerste trouwdag te vieren. Ze geven elkaar soms kusjes maar Mindy slaakt ook regelmatig een zucht. Ik had tien minuten om ze een paar vragen te stellen.


Gefeliciteerd met jullie trouwdag! Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Patrick: “Ha, dat is een een vrij vet verhaal.” Patrick legt zijn hand op Mindy’s knie terwijl hij zijn andere arm af en toe in de lucht gooit terwijl hij praat. “Toen ik veertien was stuurden mijn ouders me op golfkamp in Arizona. Aan het eind van het kamp had ik een vriend gemaakt, maar hij kwam uit North Carolina en ik uit Californië, dus we wisselden MSN uit. Toen ik hem  thuis wilde toevoegen, bleek er een spelfout in zijn email-adres te zitten: het email-adres was van een meisje uit Sichuan, in China!” Mindy glimlacht.

Wow wat bizar! En dat meisje was Mindy?

Patrick: “Nee zo snel ging het niet. Het was het email-adres van Chun, een vriendin van Mindy. Wel aardig, maar ze sprak bijna geen Engels dus we konden niet echt communiceren. Toch bleven we in elkaars MSN-lijst staan. Vijf jaar later begon Mindy tegen me te praten.”

Hoe ging dat dan?

Mindy: Ze spreekt met een mild Chinees accent, “Ik was bij Chun en verveelde me. Toen ik zag dat er een jongen uit Amerika bij haar online was, begon ik met hem te chatten, en zo is het begonnen..”

En Mindy was leuker dan alle meisjes uit Californië?

Patrick: “Ja, maar ik ben ook niet iemand die echt naar buiten gaat om meisjes te leren kennen. Ik speel eerlijk gezegd heel veel games. League of Legends en Starcraft, die ken je wel toch? Met Mindy kon ik goed praten tussen het gamen door. En omdat ik toch de hele nacht opbleef, hadden we ook geen last van het tijdsverschil.”
Mindy: “Gelukkig game je nu minder!”
Patrick: “Ja, ik doe m’n best.”

Ok, maar hoe weet je nou of je verliefd bent als je elkaar nog nooit in het echt hebt gezien?

Mindy: Denkt even na. “Dat is gewoon zo gegroeid, we werden langzaam maar zeker steeds closer.”
Patrick: “Ja, we hebben een jaar gechat ofzo toch?” Hij kijkt vragend naar Mindy. “En toen besloten we dat het tijd was om elkaar te ontmoeten en samen een toekomst op te bouwen.”

Hadden jullie toen al trouwplannen gemaakt?

Mindy: 
Kijkt twijfelend omhoog. “We hadden het er wel al over gehad. We wilden het in ieder geval een kans geven.”

Vertel eens over jullie eerste ontmoeting.

Mindy: “Haha vertel jij dat maar.”
Patrick: “Ok, het was op het treinstation in Fresno, Californië. Mindy had een trein gepakt vanaf het vliegveld in Los Angeles. Ik herkende haar meteen”
Mindy: Onderbreekt Patrick. “Emm… eerlijk gezegd was het heel ongemakkelijk, Patrick heeft uren geen woord tegen me gezegd. Ik probeerde wel een praatje te maken maar mijn Engels was toen ook nog niet zo goed. Hij heeft me toen naar zijn huis gereden; de ongemakkelijkste drie kwartier van mijn leven. Dan zit je daar opeens, naast de jongen met wie je waarschijnlijk gaat trouwen en er komt geen woord uit.”
Patrick: Grinnikt. “Ja, ik wist niet hoe ik me moest gedragen in het begin. Maar we hebben het doorstaan. Vier maanden later zijn we getrouwd.”

Zijn jullie niet een beetje aan de jonge kant voor een huwelijk?

Mindy: “Zo denk ik er niet over, je moet juist leven terwijl je nog jong bent.”
Patrick: “Als we niet getrouwd waren had Mindy ook nooit een verblijfsvergunning gekregen en had ik haar misschien nooit meer gezien.”

Mindy, ben je nog in China geweest sinds die tijd?

Mindy:
“Nee, ik ben nu bijna anderhalf niet terug geweest. Maar hopelijk gaat het deze zomer lukken. Dan kan ik Patrick ook aan m’n familie voorstellen.”

Waar wonen jullie nu?

Mindy:
 “Op de kamer van Patrick. Nu delen we nog een huis met wat vrienden van hem maar we hopen later iets voor ons zelf te kunnen vinden.”

Hoe reageerden jullie vrienden op deze bijzondere situatie?

Mindy: “Die van mij waren het er eerst helemaal niet mee eens. Ze vonden het veel te gevaarlijk dat ik met een vreemde jongen in Amerika zou gaan trouwen. Ondertussen accepteren ze het, en weten ze dat het goed met me gaat.” Ze buigt zich naar Patrick. “Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat jouw vrienden zeiden, dat heb je me nooit verteld.”
Patrick: “Ja, ze vonden er eigenlijk niet zo veel van. Het enige wat ze opviel was dat je de hele tijd dat zelfde Chinese liedje luisterde toen je net bij ons kwam wonen. Echt aan een stuk door. Dat vonden ze op een gegeven moment wel irritant geloof ik.”

Patrick, ik ben toch benieuwd, heb je die golfvriend die zijn email-adres verkeerd opschreef ooit nog gesproken?

Patrick: “Nee.”

Nooit meer aan gedacht? Om hem misschien op te sporen en te bedanken?

Patrick: “Haha, nee niet echt.”