+31 (0) 621294377
journalist, Amsterdam

Ik ging op de thee bij een Nederlandse Franquista (VICE)

2015 ⋅ Tekst

door Laura Kemp,
foto’s door Raymond van Mil

Voordat Spanje het land was van liefdestripjes naar Barcelona, bedreadlockte krakers met rafelige honden en eindexamenreizen waar niemand zich iets meer van kan herinneren, werd het geregeerd door dictator Francisco Franco. Na een bloedige burgeroorlog tegen de links-republikeinse regering greep hij de macht met hulp van nazi-Duitsland en fascistisch Italië.

Franco opereerde alleen in Spanje, maar deed dat nietsontziend: hij vervolgde zijn politieke tegenstanders, onderdrukte de taal en cultuur van Baskenland en Catalonië en censureerde de media.

Afgelopen vrijdag was het precies veertig jaar geleden dat Franco stierf, op 20 november 1975. Vanaf dat moment was Spanje een democratie.

franquista holandes

Ondanks zijn schrikbewind zijn er in Spanje nog altijd aanhangers van FrancoDat kun je frappant vinden, maar nog gekker is het dat één van de grootste Franco-aanhangers ter wereld geen Spanjaard, maar een Nederlander is. Daar kwam ik achter toen een Spaanse vriend van me het over hem had – hij had de ‘Franquista Holandes’ wel eens op de Spaanse televisie gezien. De echte naam van de Franquista Holandes is Tom de Groot en je vindt hem in de Amsterdamse universiteitsbibliotheek, het zwembad, soms in Spanje (hij is daar een bekende Nederlander) maar vooral op Facebook, waar hij lustig gebruik maakt van zijn recht op meningsuiting. Hij woont in Amsterdam, en ik ging bij hem langs om te zien wat een Nederlandse man kan bezielen om zo veel liefde te koesteren voor de dode Spaanse dictator.

Zodra ik bij hem aanbel en uit de intercom: “Hola! Arriba España!” hoor, weet ik dat het menens is. Na vijf trappen kom ik terecht in een Franco-oase waarbij ieder plekje op de muur is beplakt met foto’s, posters en vlaggen. Speciaal voor het interview heeft Tom de Groot koek, nootjes en cola op tafel gezet. Uit een ouderwetse stereo klinken strijdliederen uit de Spaanse burgeroorlog. Tom heeft duidelijk zijn best gedaan om het gezellig te maken.

VICE: Je vertelt met trots dat je het Franco-tijdperk een een prachtige periode vond. Waarom in hemelsnaam?
Tom de Groot: Franco was een moedige patriot en heeft Spanje jaren van voorspoed gebracht. Toen ik in 1965 nog zeeman was, kwam ik voor het eerst in Spanje. Die rust en kalmte van toen raakten me diep. Je kon gewoon slapen met de ramen open. Nu zitten de parken vol met dieven, drugsdealers en zakkenrollers. Toen Franco aan de macht was, zou dat ondenkbaar zijn geweest. Ook mocht ik de Spanjaarden altijd graag, ze waren goed gekleed en flaneerden ‘s zondags over de boulevard.

Dus toen dacht je: ik word Franquist?
Mijn opa vocht aan de kant van Franco, dat speelt natuurlijk een rol. Veel Nederlanders meldden zich aan om te vechten in de Spaanse burgeroorlog. Socialisten en misdadigers sloten zich aan bij het rode front. Maar je had ook goede mensen. Katholieke mensen die Franco juist steunden. Toen opa hoorde van die misdaden van de roden, zo noem ik de communisten, kwam hij in actie. Die roden staken kerken in brand, verkrachtten nonnen en vermoordden priesters. Na mijn carrière als zeeman, bokser en legionair bij het Franse vreemdelingenlegioen ging ik op reis naar Zuid-Amerika en Spanje. Ik ontmoette veel Franquisten en las veel boeken. Toen wist ik dat ik Franquist zou worden. Ik vind dat hij een goede man was; sociaal en hard tegen het vuil.

Het vuil?
Ja, de misdadigers. Kijk, ik gebruik die termen natuurlijk omdat ik in dat wereldje zit van het Franquisme. De linksen vermoordden onschuldige mensen en Franco vermoordde schuldige mensen. Tot 1974 had je nog de Garrote; de wurgpaal van Spanje. Daarmee rekende Franco rigoureus af met terroristen, zoals leden van de ETA.

Onder het regime van Franco zijn honderdduizenden mensen vermist geraakt waarvan er velen nog steeds niet terecht zijn. Dat vind je geen minpunt?
Dat was vooral in de burgeroorlog, en in iedere oorlog worden fouten gemaakt. Iedere oorlog is erg. Franco heeft ongetwijfeld ook veel onschuldigen mensen gedood, maar veel minder dan die rooien, natuurlijk.

Franco werd ook gesteund door Hitler en Mussolini.
Dat wordt helemaal verkeerd begrepen. De Russen gaven die communisten vliegtuigen en tanks. Franco moest toch wat? Het was of contact zoeken met Hitler en Mussolini often onder gaan. Nou, wat doe je dan, als iemand je wil redden? Ook al is het een fascist en is die hand smerig – je pakt hem aan!

Wat vind je ervan dat Franco alle oppositiepartijen verbood tijdens zijn dictatuur?
Eerlijk gezegd heb ik zelf ook liever één sterke leider. Ik moet niks hebben van de democratie. “Soy muy Franquista y muy antidemocrata.” Dat wil zeggen, ik ben dus heel erg Franquista en heel erg antidemocratisch. In Nederland hebben we veel partijen, die ik zie als anti-Nederlanders, als verraders. Er is maar een partij die dat niet is, en dat is de partij van Wilders.

Heb je zelf ook politieke plannen?
Ja maar omdat ik antidemocratisch ben, kom ik nooit in het parlement. Daarom steun ik natuurlijk de PVV. Je kunt Geert Wilders wel met Franco vergelijken: de ene helft haat hem en de andere helft houdt van hem. Nederland moet wakker worden. De vluchtelingen bijvoorbeeld. Straks als ze gesetteld zijn, dan laten ze hun familie overkomen en hun vrienden. De linkse partijen geven ze werk en woningen terwijl de Nederlander moet wachten.

En als het vluchtelingen uit Spanje waren geweest, had je er dan anders over gedacht?
Ja, zeker. Sterker nog, als er nu een burgeroorlog uitbreekt in Spanje, dan zal ik voor ze vechten.

Ben je nu de hele dag met Franco bezig?
Om zeven uur ‘s ochtends lig ik in het zwembad, daarna ga ik naar de universiteitsbibliotheek. Dat is voor mij een paradijs, omdat je daar heel veel boeken hebt over de Spaanse burgeroorlog. Daarna ga ik naar de sportschool en het liefst loop ik ook nog even negen kilometer hard. Ik heb een enorme vriendenkring: Spanjaarden waar veel ik contact mee heb. Ik ben bijvoorbeeld erg populair in Melilla – de Spaanse stad waar nog een Franco-standbeeld staat.

Je bent populair in Spanje?
Nou,enorm. Ik kan er nauwelijks meer over straat, ik word veel herkend. Ik ben zelfs op de televisie geweest. Na die uitzendingen kreeg ik duizenden berichten per dag; cadeaus, vlaggen, noem maar op. Franco leeft nog enorm in Spanje.

Voel je je dan wel fijn in Amsterdam?
Ja, ik voel me aardig op mijn gemak hier. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik ook wel eens ben uitgescholden op straat. Ik liep laatst uit de supermarkt, en toen kwam er een overspannen Spanjaard naar me toe die me voor vieze fascist uitmaakte. Dus toen riep ik: “Arriba España, vuile rooie hond!” Tot mijn stomme verbazing rende die vent me achterna. Ik schaamde me dood, ik ben namelijk een heel tolerant, rustig persoon. Mensen hingen uit de ramen om te kijken wat er aan de hand was. Toen werd ik zo kwaad dat ik mijn fiets op de grond heb gegooid, mijn rugzak heb afgedaan, naar hem toeliep, en weer tegen hem zei: “Arriba España, nu moet je maken dat je wegkomt, anders ruk ik je kop van je romp.” Tja, dat soort dingen maak je ook mee natuurlijk.

Tom, ik ga maar weer eens.
Oké. Kom gerust nog eens langs voor koffie.