+31 (0) 621294377
journalist, Amsterdam

Kosmische Yoga in Brooklyn

2012 ⋅

Een van de dingen die ik mezelf had voorgenomen nu ik een tijdje in het hippe Brooklyn woon, was om overal ja op te zeggen. Dus toen mijn vriendin Geraldine smste: “Laura, we MOETEN naar de Cosmic Yoga Studio in Bushwick” stuurde ik terug: “totally, let’s go”. Haar berichtje was goed getimed. Ik kon wel wat heling gebruiken. 

Ik hoopte dat Geraldine een beetje op zou schieten. In de wachtzaal zat ik naast twee meisjes. Het ene meisje haalde een pot uit haar tas en besmeerde het gezicht van haar vriendin met goud. Ze giechelden, knuffelden, klommen op elkaars schoot en raakten diep in elkaars ogen verzeild. “Lieverd ik ben zo blij dat je er bent, je bent zo’n mooi mens.” De ontvangster van het compliment sloot dankbaar haar ogen en gaf zich over aan een nekmassage.

Terwijl ik m’n best deed niet teveel naar de meisjes te staren, druppelden de andere cursisten binnen.  Ze vormden een bont geheel aan fluorescerende leggings, brillen met hoornmontuur en een jongen met een pijp. Als uitschieter een bejaarde vrouw met een grote bos grijze krullen en een stip op haar voorhoofd. Van sommigen kreeg ik een knuffel. “So wonderful to have you tonight!” Allemaal waren ze benieuwd naar hoe ik van Cosmic Yoga gehoord had.

Het antwoord liet gelukkig niet langer op zich wachten. Geraldine kwam druipend van de regen binnen. “Best wel middle of nowhere hier he?” We gaven elkaar een kus en ik deelde wat feitjes die ik tijdens het wachten had opgedaan: “Het hele interieur is via Craigslist bij elkaar verzameld. Alles tweedehands. En aan het eind krijgen we een veganistische maaltijd.” “Cool!”, reageerde ze enthousiast.

We liepen naar de zaal en pakten gekleurde matjes. Ik verheugde me op de oefeningen en probeerde me de zonnegroet te herinneren die ik ooit tijdens een yogaklasje in de sportschool had geleerd. Ik kwam niet veel verder dan de omhoogkijkende hond en iets met een krijger.

Een zoete lucht vulde de ruimte. Deze bleek van de joint van onze juf te komen. Ze begon: “Lieve Goden en Godinnen, ik wil dat jullie in een cirkel gaan zitten.” “Oh my God! I LOVE circels, they are my favorite shape” riep een meisje met okselhaar. Terwijl wij onze matjes naar het midden schoven, begon onze juf te tongen met een lange jongen.

Eenmaal losgeweekt sprong de jongen op het podium en begon hij te trommelen. Het klonk hypnotiserend en sommige cursisten leken al diep in meditatie. De innige meisjes uit de wachtruimte hadden hun club verdubbeld en het viertal krioelde als één organisme over de grond. Uit de kluwen ledematen ving ik woorden op als “thank you”, “love you” en “never let me go”. Een jongen met rood haar was geconcentreerd aan het dansen. Het getrommel werd zachter en de lerares begon.

“Ga lekker zitten  en plant je anus diep, diep in de grond. Open je achterste voor moeder natuur. Laat de warme energie van onze moeder door je kontgat naar binnen klimmen. Verwelkom haar en groet haar met liefde.”

WOW! In blinde paniek sperde ik mijn ogen open. Wanhopig opzoek naar IEMAND die dit ook belachelijk, of op zijn minst hilarisch vond. Geraldine haalde blozend haar schouders op.  “Zoo dan. Lieve mensen, adem heel diep in, houd je vast en: “squeeze your gorgeous pussies and cocks together. As tight as you can now. Houd het vast, houd het vast.” Haar stem werd scheller. “Jaaa, jaaa, jaaa.. blijf knijpen, knijpen en knijpen. Ennn……. laat lossss.” Een oorverdovend gekreun klonk door de zaal. Mijn geschater viel hierdoor gelukkig niet op, maar het meisje met het okselhaar was het niet ontgaan. Ze keek me boos aan. “Was ik nou heel oppervlakkig?” “Goedzo, GOEDZOOO.” Ging de juf verder. Maak van je handen een bol, en VANG onze energie, speel ermee.”

“Help!” De mensen om ons heen waren met hun denkbeeldige seksballen aan het jongleren, of gooiden ze naar elkaar over.  Geraldine en ik imiteerden de bewegingen voorzichtig. Soortgelijke rituelen wisselden elkaar af. We moesten met gesloten ogen dansen en als je tegen iemand aanbotste hand in hand verder bewegen. Voorovergebogen hijgen als honden en schreeuwen als gorilla’s. We hebben ook wat rek en strek oefeningen gedaan. Deze waren echter geheel vrijblijvend. “Doe wat je lichaam verlangt.”

Na anderhalf uur sloeg de trommelaar op een gong.

De sessie was afgelopen en terwijl iedereen dierlijk om elkaar heen dwarrelde kon ik niet wachten om aan mijn veganistische soep te beginnen. Een kom geruststelling waarboven ik kon nadenken over wat ik had meegemaakt. Tijdens het eten op de grond probeerden Geraldine en ik niet te letten op de jongen die een halve meter van ons vandaan op zijn hoofd probeerde te staan. Dit lukte ons redelijk totdat hij achterover klapte en met  zijn voet midden in de soep van de trommelaar belandde. “Haha sorry dude”. “All good my brother, all good “antwoordde de trommelaar. Zonder ook maar op te kijken at hij verder.

Geraldine en ik kropen dichter tegen elkaar. Ik besefte dat een  avondje “nuchtere ontspanning” in New York geen optie was. We besloten nog een uurtje te blijven..